Co to jest zator płuc?

Zator płuc jest powikłaniem stwarzającym zagrożenie życia. Dochodzi do niego w wyniku zatoru i zablokowania tętnicy płucnej lub jej rozgałęzień. Oddech staje się przyspieszony i płytki, pojawia się duszność i silny niepokój.

Zator płuc to stan kliniczny będący efektem zamknięcia światła tętnicy płucnej przez zator. Najczęściej materiałem zatorowym jest zakrzep lub uwolniony na skutek urazu tłuszcz. W przypadku nieleczonej zatorowości płucnej śmiertelność sięga aż 30% chorych. Zator upośledza przepływ krwi w naczyniach płucnych i doprowadza do przeciążenia ciśnieniowego, które jest przyczyną prawokomorowej niewydolności serca. Zator płuc może prowadzić do zawału płuca.

Jak rozpoznać zator płuc?

Objawy zatoru płucnego często przypominają objawy zapalenia płuc lub zawału serca. U około połowy chorych pojawia się silny, nagły ból w klatce piersiowej, a u ok. 80% chorych występuje duszność. Przyspieszenie oddechu to objaw obserwowany u ok. 60% pacjentów. Do pozostałych, rzadziej występujących objawów zalicza się:
• zasłabnięcie lub omdlenie,
• przyspieszony puls,
• spadek ciśnienia tętniczego,
• wstrząs,
• suchy kaszel,
• krwioplucie,
• poty,
• uczucie lęku.
Diagnostyka zatoru płuc wymaga przeprowadzenia badań laboratoryjnych oraz obrazowych.

Zator płuc – jak leczyć?

Leczenie zatorowości płucnej zależy od stanu chorego oraz stopnia zablokowania przepływu krwi w tętnicy płucnej. Podstawowym lekiem jest heparyna, która ma działanie przeciwkrzepliwe. Jej podawanie zalecane jest już przy podejrzeniu zatoru płuca. W przypadku osób ze współistniejącą chorobą układu krążenia konieczne może być umieszczenie filtra w dolnej żyle głównej.

Duże zatory płuc wymagają leczenia chirurgicznego, a w przypadku pojawienia się wstrząsu, konieczne jest zastosowanie wentylacji mechanicznej i farmakologicznej stymulacji serca. W skrajnych sytuacjach, gdy leczenie chirurgiczne jest niemożliwe, stosuje się leczenie fibrynolityczne, które może wywoływać masywne krwotoki.