Co to jest mefedron?

Mefedron zaliczany jest do najłatwiej dostępnych w Polsce narkotyków. Już po kilku sekundach od zażycia pojawia się chęć do działania, pobudzenie i bezsenność. Dopalacz ma także działanie przeciwbólowe i przeciwlękowe.

Mefedron jest popularnym dopalaczem, który znacznie intensyfikuje euforię, empatię i przyjemność. Pobudza on organizm do działania, wyostrza zmysły i działa antylękowo. Dopalacz ten może być przyczyną ostrej psychozy, której efektem bywa samobójstwo. Po ustąpieniu działania narkotyku pojawia się poczucie pustki, zmęczenie, niepokój. Mefedron silnie uzależnia – w nałóg wpada średnio co trzecia osoba stosująca ten dopalacz.

Jak działa mefedron?

Mefedron jest bezwonny i bezbarwny, a jego kryształki łatwo rozpuszczają się w napojach. Po zażyciu narkotyku źrenice rozszerzają się i pojawia się uczucie zasychania ust. Niektóre osoby mają gęsią skórkę, drżą lub intensywnie się pocą. Tętno jest przyspieszone, a głowa wydaje się otoczona puchową poduszką. Już po kilku sekundach od zażycia może pojawić się silne pobudzenie, poczucie szczęścia, euforia, brak odczuwania głodu, bezsenność, a nawet halucynacje.

Po zażyciu mefedronu świat wydaje się piękniejszy, znikają problemy, a zmysły są niezwykle wyostrzone. Dominujące uczucia to wszechogarniające szczęście, niezwykle intensywna przyjemność oraz silna potrzeba rozmowy. W momencie, gdy narkotyk przestaje działać, pojawia się ogromne uczucie pustki i smutku. Wszystkie problemy wydają się jeszcze większe, a świat jest szary i ponury. Bez narkotyku nic nie cieszy, dlatego mefedron nazywany jest narkotykiem szczęścia.

Mefedron – skutki uboczne

Najczęstszymi skutkami ubocznymi, wywołanymi przez zażywanie mefedronu, są zaburzenia psychiczne. Zalicza się do nich uczucie dezorientacji, niepokoju i lęku, nadwrażliwość na dźwięk i światło, omamy wzrokowe i słuchowe. Szczególnie groźne jest pojawienie się myśli o charakterze paranoidalnym, które prowadzą do ataków paniki, agresji, a nawet do aktów samobójczych. Efektem zażywania mefedronu jest lęk przed utratą kontroli nad własnym życiem, przemoc i depresja.

Dolegliwości fizyczne to przede wszystkim kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, zawał, drżenia mięśni, ciężkie odwodnienie, wzrost temperatury ciała, nudności i wymioty. U niektórych osób wysypują napady drgawek, uszkodzenia wątroby, niewydolność wielonarządowa, rozpad mięśni szkieletowych. W ciężkich przypadkach dochodzi do zgonu.