Co to jest tracheotomia

Tracheotomia jest zabiegiem chirurgicznym polegającym na wykonaniu otworu w tchawicy. Umożliwia on oddychanie, gdy w drogach oddechowych znajduje się przeszkoda.

Tracheotomia, czyli wykonanie otworu w tchawicy, może być zabiegiem planowanym lub wykonywany w trybie ostrym, gdy zagrożone jest życie pacjenta. Lekarz rozcina chrząstki tchawicy, a przez utworzony otwór wprowadza rurkę, która umożliwia oddychanie.

Zabieg tracheotomii wykonywany jest w celu umożliwienia swobodnego oddychania, gdy w gardle dolnym lub krtani znajduje się przeszkoda. W przypadku silnej duszności zabieg ten wykonuje się w trybie pilnym, ponieważ jest on jedynym sposobem na uratowanie życia. Rurka tracheotomijna może być założona czasowo, do momentu usunięcia przeszkody, lub na stałe. Tracheotomia jest sztuczną drogą oddechową, która może utrudniać mówienie.

Kiedy wykonuje się tracheotomię?

Wskazaniem do tracheotomii są przeszkody w gardle dolnym, krtani lub powyżej, które uniemożliwiają oddychanie. Zabieg może być zaplanowany lub wykonany w trybie pilnym. Tracheotomię wykonuje się w przypadku:
• oparzeń dróg oddechowych,
• istnienia przeszkody w drogach oddechowych, np. guza,
• urazów, które powodują zwężenie światła krtani,
• nowotworów krtani,
• nadmiaru wydzieliny oskrzelowej,
• obrzęku krtani,
• ciała obcego w krtani lub w drogach oddechowych,
• przedłużonej intubacji,
• obustronnego porażenia fałdów głosowych.

Jak wygląda zabieg trachetomii?

Tracheotomia może być wykonana w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym. Zabieg tracheotomii przeprowadzany jest przez chirurga, a w nagłych przypadkach przez ratownika medycznego. Lekarz nacina pionowo lub poziomo skórę znajdująca się poniżej chrząstki krtani. Następnie przecina mięśnie powierzchowne szyi i mięśnie podgnykowe, pod czym dociera do gruczołu tarczowego i odsłania chrząstki tchawicy. Za pomocą skalpela wycina otwór (tracheostomię) w chrząstce tchawicy i wprowadza przez nie rurkę tracheotomijną. Niekiedy zamiast wykonywania otworu w tchawicy lekarz nacina ją między chrząstkami i przez taki otwór wprowadza rurkę.

Skóra w okolicy nacięcia musi być starannie pielęgnowana. Konieczne jest nawilżanie powietrza i wykonywanie tzw. toalety oskrzelowej. Rurkę należy wymieniać co 10-14 dni, a po jej usunięciu konieczne jest zszycie skóry.