Co to jest udar mózgu

Udar mózgu jest groźnym dla życia, nagłym zaburzeniem krążenia krwi w mózgu. Pierwsze objawy udaru są bardzo charakterystyczne, a od prawidłowego rozpoznania zależy uratowanie czyjegoś życia. Co roku w Polsce na udar zapada ok. 70 tysięcy osób.

W Polsce co roku na udar mózgu zapada ok. 70 tysięcy osób, przy czym w ciągu miesiąca od wystąpienia pierwszych objawów umiera aż 30 tysięcy. Osoby, którym udało się przeżyć ostrą fazę udaru, często wymagają stałej opieki. Jednak, jeśli pomoc zostanie udzielona odpowiednio szybko, możliwy jest pełny powrót do zdrowia. Bardzo ważne jest poznanie objawów, jakie towarzyszą udarowi, ponieważ od tego zależy życie i zdrowie chorego.

Jak rozpoznać udar mózgu?

Zakres objawów wskazujących na udar mózgu zależy od tego, jaka jego część uległa uszkodzeniu. W przypadku, gdy zatkana została tętnica odpowiadająca za doprowadzanie krwi do niewielkiego obszaru mózgu, objawy mogą być ledwo zauważalne. Jednak, jeśli uszkodzeniu uległy ośrodki odpowiedzialne za oddychanie i krążenie krwi, objawy są widoczne od razu i bardzo charakterystyczne. Udar mózgu najczęściej objawia się:
• osłabieniem mięśni twarzy – wystarczy poprosić o uśmiechnięcie się, aby zobaczyć, że kącik ust po jednej stronie opada,
• niedowład kończyn górnych lub dolnych – pojawiają się trudności w poruszaniu, uczucie drętwienia połowy ciała lub jego obszaru, niekiedy chory nie może poruszać kończynami lub całym ciałem,
• zaburzenia widzenia – podwójne widzenie, utrata widzenia,
• osłabienie mięśni gardła i języka – problemy z mówieniem, mowa staje się trudna do zrozumienia, niewyraźna,
• zaburzenia przytomności, utrata przytomności – dotyczy rozległych udarów,
• bardzo silny, nagły ból głowy – pojawia się głównie w przypadku krwotoku podpajęczynówkowego.
W zależności od tego, jak rozległe są uszkodzenia mózgu, objawy mogą się systematycznie nasilać i ustępować.

Rehabilitacja po udarze mózgu

Osoby po udarze mózgu wymagają intensywnej rehabilitacji. U osoby nieprzytomnej lub mające porażone kończyny, rehabilitacja opiera się przede wszystkim na zmianach pozycji ciała i odpowiednim układaniu chorego. Zapobiega to powstawaniu odleżyn i przykurczy. Wraz z poprawą stanu chorego wprowadzane są zabiegi fizjoterapeutyczne i ćwiczenia fizyczne, które poprawiają samopoczucie oraz sprawność ruchową. Pacjent jest stopniowo przygotowywany do siadania na łóżku oraz chodzenia. W przypadku chorych, u których występuje niedowład kończyn konieczna jest nauka chodzenia z użyciem chodzika oraz ćwiczenia wpływające na sprawność palców u rąk. Konieczne bywa także rehabilitacja z udziałem logopedy oraz psychoterapeuty.